العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

45

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

مىدهم و لكن بر شما احسان و نيكى بخشيدم اگر شما از من طلب آمرزش كنيد مرا بسيار آمرزنده مىيابيد و اگر به پشتيبانى رحمت من مرا معصيت كنيد پس واجب مىشود كه بپرهيزد كسى را كه بر آن توكل و اعتماد دارد . منزه است آفريننده‌ى نور . و در سوره‌ى شصت و هشت است كه اى پسر آدم ! چون كه بشما زبان ارزانى داشتم و اعضاى شما را رها كردم و مالها روزى نمودم شما تمام اعضا را كمك بر گناهان قرار داديد گويا شما برحمت من فريب خورده‌ايد و با عذاب من بازى ميكنيد و هر كس كسب گناه كند و خوبى گناه او را بشگفت آورد پس بايد به زمين نگاه كند كه چطور بازى مىكند با چهره‌هاى در گورستان و آنها را پوسيده قرار ميدهد و همانا زيبائى ، زيبائى كسى است كه از آتش معاف باشد و هر گاه از گناهان فارغ شديد بسوى من بر ميگرديد گمان ميكنيد شما را عبث آفريدم ؟ من همانا دنيا را در رديف آخرت قرار دادم پس استقامت كنيد و به من نزديك شويد . به ياد آوريد كوچ‌كردن دنيا را ، ثواب مرا اميدوار شويد و از عذاب من بترسيد و به ياد آوريد قدرت و نيروى آتش را و تنگى جا را در آتش و گرمى درهاى جهنم را و سردى زمهرير را ، نفسهاى خويش را منع كنيد تا منع شوند و آنها را باندكى از كردار راضى نگاهداريد . منزه است آفريننده‌ى نور . و در سوره‌ى هفتاد و يك است كه طلب كردن ثواب بفريب دادن نتيجه‌اش محروميت است و كردار نيك وسيله نزديكى به من است . آيا ديده‌ايد اگر اينكه مرد شمشير برهنه‌اى را حاضر كند يا تيرى را كه كمان ندارد ميتواند دشمنش را دور كند ! و همچنين است توحيد ، تمام نميشود مگر به عمل و همچنين است غذا دادن بواسطه خوشنودى من . منزه است آفريننده‌ى نور . و در سوره‌ى هشتاد و چهارم است كه داخل‌كننده است شب را در روز و پنهان‌كننده‌ى روشنى را در تاريكى و خواركننده‌ى عزيز و عزيزكننده‌ى خوار و منم پادشاه بلند پايه گروه راستگويان . چگونه است همراهى شما نفسهايتان را